مطالعه حاضر به منظور مقایسه تاثیر تمرین در آب و تمرین در بیرون آب بر کنترل تعادل و راه رفتن مردان سالمند انجام شد. 40 مرد سالمند بالای 65 سال به صورت تصادفی به سه گروه تمرین در آب (13 نفر)، تمرین در بیرون آب (12 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. دو گروه تمرینی به مدت شش هفته در تمرینات مشابه در دو محیط متفاوت شرکت کردند. تغییرات در تعادل و راه رفتن آزمودنی ها قبل و بعد از دوره تمرین، به وسیله آزمون های ستاره، شارپند رومبرگ و زمان بلند شدن و رفتن اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از تحلیل واریانس یک سویه و تحلیل واریانس مختلط استفاده شد. در ضمن تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 16) در سطح معنی داری 0.05 انجام شد. نتایج تغییرات معنی داری در تعادل و توانایی و استقلال راه رفتن گروه های تجربی نشان داد (p<0.05). با وجود این تفاوت معنی داری بین دو گروه تمرینی دیده نشد (p>0.05). همچنین تفاوت معنی داری بین نمرات پیش آزمون و پس آزمون گروه کنترل مشاهده نشد (p>0.05). بر اساس یافته های این پژوهش، احتمالا به کارگیری تمرینات در آب و بیرون آب می تواند عاملی تاثیرگذار در بهبود تعادل و توانایی و استقلال راه رفتن سالمندان باشد و تفاوتی در استفاده از آن ها وجود ندارد.

هدف: مطالعه حاضر به منظور مقایسه تاثیر تمرین در آب و بیرون از آب بر کنترل تعادل مردان سالمند سالم انجام شد.روش بررسی: این مطالعه یک تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با دو گروه مداخله تمرینی و یک گروه کنترل می باشد، که در آن 40 مرد سالمند سالم بالای 65 سال به صورت تصادفی به سه گروه تمرین در آب (13 نفر)، تمرین در بیرون از آب (12 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. دو گروه تمرین در آب و بیرون از آب هر کدام به مدت 6 هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه به مدت 60 دقیقه، در تمرینات مشابه در دو محیط آب و بیرون از آب شرکت کردند، به گروه کنترل هیچ گونه تمرین خاصی داده نشد و به آن ها توصیه شد فقط فعالیت های معمولی روزانه خود را انجام دهند. تغییرات در تعادل ایستا و پویای آزمودنی ها، قبل و بعد از دوره تمرین، به وسیله آزمون های ستاره و شارپند رومبرگ اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل آماری، با استفاده از آزمون های آماری مناسب در سطح معنی داری <p 0.05 با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 16) انجام شد.یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که اعمال برنامه تمرین در محیط آب و بیرون از آب می تواند باعث بهبود تعادل ایستا (p= 0.005) و پویا (p= 0.001) در مردان سالمند شود. همچنین تفاوت معنی داری بین داده های پس آزمون آزمودنی های گروه تمرین در آب و بیرون از آب با گروه کنترل در آزمون های تعادل ایستا و پویا دیده شد (p<0.05). با این حال تفاوت معنی داری بین نمرات پیش آزمون و پس آزمون گروه کنترل مشاهده نشد (p<0.05). همچنین تفاوت معنی داری بین دو گروه تمرین در آب و بیرون از آب در آزمون های تعادل ایستا (p=0.5) و پویا (p=0.6) دیده نشد.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش، به کارگیری تمرینات در آب و بیرون از آب منجر به بهبود تعادل ایستا و پویا در سالمندان می شود؛ با این حال تفاوتی در استفاده از آن ها وجود ندارد. مطالعات بیشتری با حجم نمونه بالاتر و در گروه های مختلف سالمندان جهت تعیین تاثیر طولانی مدت این تمرینات پیشنهاد می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف غایی عارف از تحمل ریاضت ها و طی سلوک، رسیدن به یقین است که آن را به نام ها و عنوان های دیگر نیز خوانده اند اما یقین را نه با نام کار است و نه با عنوان، باید دریافت و چشید و فهمید.یقین، به قلب اطمینان، به دل ارامش، به جان قرار و به زندگی، امید می بخشد و مرگ را دروازه ای به سوی ارزوها می سازد. جهان آخرت را نزدیک و حب نفس را از ساحت انسانی به دور می دارد. نقطه مقابل ان وسوسه و تردید است و سیر آن برخلاف یقین.مولانا، دست یابی به یقین و رهایی از تردید را موکول به هدایت خداوند و خواست واقعی سالک می داند و غرض از سرودن و ارایه مثنوی معنوی را وصول بدان سرمنزل می انگارد. نگاهی به تلاش های مولانا در این جهت، سرلوحه کار این مقاله است که به جای پرداختن به تعاریف و نظرات گوناگون و اغلب تکراری، می کوشد که از بیان شیوا و عاشقانه پیر بلخ یاری جوید. تا چه قبول افتد.

شایعترین علت بیرون زدگی چشم به صورت یک طرفه یا دو طرفه در بالغین بیماری گریوز است. علاوه بر اهمیت بیرون زدگی چشم در تشخیص افتالموپاتی بیماری گریوز، میزان بیرون زدگی چشم ها، بعنوان یکی از عوامل تعیین کننده میزان فعالیت افتالموپاتی تیروئیدی محسوب می گردد. به منظور تعیین شیوع بیرون زدگی چشم ها در مبتلایان به گریوز و عوامل مربوطه، 238 بیمار مبتلا به گریوز با اگزوفتالمومتر هرتل مورد بررسی قرار گرفتند. شیوع بیرون زدگی چشم ها 19.8 درصد در موارد جدید بیماری و 19.1 درصد در موارد قدیمی (طول بیماری بیشتر از 6 ماه) بود (P>0.05). ارتباطی بین شیوع بیرون زدگی چشم ها و جنس، مصرف سیگار و سطوح هورمون های تیروئیدی یافت نگردید. اما شیوع بیرون زدگی چشم ها، ارتباط قابل ملاحظه ای را با بروز هیپوتیروئیدی و یا دریافت ید رادیواکتیو 131 نشان داد (P<0.05). همچنین با افزایش سن در جنس مونث، از میزان بیرون زدگی چشم ها کاسته می گردد (r=-0.24 وP<0.0001). با توجه به شیوع 19.3 درصد بیرون زدگی کره چشم در مبتلایان به گریوز، برای نشان دادن ارتباط قطعی با عوامل مربوطه، نیاز به انجام مطالعات آینده نگر کنترل شده وجود دارد.